Yok! Olmuyor. Gercekten nerde o gormediğim eski zamanlar... İletişimsizlikten kafayi yicez artık. Erken farkedenlerden olduğumu düşünüyorum. Yemek yerken bir şeyler izleyen, kahve içerken karsındakini unutup baskasıyla snaplesen, mesajlasanlardansanız bu yazi size gelsin!
Bıktım artık konusacak bir şey kalmadı kimseyle... Sosyal medya hesapları, mesajlasma, kolay iletişim resmen aldı huzurumuzu götürdü. Yüzyüze gelince boş boş birbirimize bakar olduk. Her seyimizi o kadar anında ögrenir ve önemsemez oldukki...
Bizi gectim cocukların elindende düşmüyor. Resim cizmiyor, boya yapmıyor ama tablette bebek giydirme olsun, araba yarısı olsun oyunların ismini ezbere biliyor! Al cocugum eline oyuncagı, oyna arkadasınla. Yook okuma yazmayı bilmez ama "update"i iyi bilir.
Elektrikler kesildiğinde duvara karşı gölgeyle oyunlar oynardık ne güzel. Hikayeler, fıkralar... Kahkahalar aydınlatırdı etrafı. Bugunse 'off sarjım bitecek şimdi, internet paketim de az kaldı' ilk cümlelerimiz. Değişmemiz lazım. Artık biz teknolojiyi değil teknoloji bizi kullanır oldu. İhtiyacımız kadar hı? Cocuklarımız için, nesillerimiz için..
merhabalar yazınız dikkatimi çekti ! ne güzel anlatmışsınız . nerede o eski günler elektrik gidince bir iki üç başlardık saymaya elektrik gelene kadar ! şimdi madde bağımlısı gibi oluyoruz ahhh !! bir de arkadaşlarla muhabbet kalmadı :( sevgilerr bende beklerim!!
YanıtlaSil